Zonnepanelen worden onze belangrijkse bron van energieproductie

Laten we beginnen met een vergelijking tussen zonne-energie en COVID-19, want er is een duidelijke gelijkenis maar ook een belangrijk verschil. 
Zoals iedereen ondertussen goed begrijpt is de verspreiding van COVID-19 exponentieel, en dankzij deze pandemie is sinds kort algemeen bekend wat dit effectief betekent. Wel, weet dat de groei van zonne-energie reeds meer dan 40 jaar exponentieel is.
COVID-19 is schadelijk voor de mensheid, en daarom willen we dit virus onder controle krijgen door de groeicurve af te remmen – het zogenaamde flatten the curve. Zonne-energie daarentegen is totaal niet schadelijk en er zijn helemaal geen redenen om deze organische groei af te remmen, integendeel.

Zonne-energie is de snelst groeiende vorm van energieproductie, en wel omwille van economische redenen want het is ook de goedkoopste vorm van energie.


Vroeger was deze groei voornamelijk gedreven door subsidies of ecologische overwegingen, maar ondertussen is er een duidelijke verschuiving naar economisch gedreven gebruik omdat de panelen in prijs zijn gezakt en nog steeds een dalende curve tonen.


De prijs van zonne-energie volgt deze dalende trend voor reeds meer dan 40 jaar, vooral dankzij onderzoek (bijvoorbeeld naar hogere efficiënties, maar ook het gebruik van goedkopere materialen en snellere productieprocessen) en ontwikkeling (bijvoorbeeld door schaalvergroting in almaar grotere fabrieken).
De prijzen van niet-hernieuwbare of fossiele energieproductie daarentegen zijn veel minder onder controle en zullen naar verwachting verder stijgen.


Gebaseerd op deze heel lage – en verder dalende – prijzen wordt een blijvende groei van zonne-energie verwacht, waardoor het in de nabije toekomst onze belangrijkste vorm van energieproductie zal worden.

De eerste boodschap is er voor iedereen: Zonne-energie is duidelijk begonnen aan een niet te stuiten opmars om onze belangrijkste vorm van energieproductie te worden, en daarom is het belangrijk dat iedereen een minimale kennis van zonne-energie heeft.


De tweede boodschap is er voor onze politici: Een betaalbare energiemix voor de toekomst heeft nood aan een groot aandeel zonne-energie. Een beleid om de energiefactuur laag te houden is heel nobel, maar enkel realistisch indien rekening gehouden wordt met de leercurves van hernieuwbare energie technologieën.

Het goede nieuws is dat zonne-energie geen subsidies meer nodig heeft, reeds heel goedkoop is, en nog goedkoper zal worden. Om dit economisch feit te verzilveren is ook een ondersteunend beleidskader heel belangrijk, zoals aanbevolen in de Green Deal’.
Op korte termijn zijn er ongetwijfeld andere tricks om de energiefactuur kunstmatig laag te houden. Maar op lange termijn is er maar één manier, namelijk door mee te surfen op de golf van de dalende learning curves van zonne-energie en andere hernieuwbare technologieën. Flattening the curve is hier niet opportuun.